Natalia Anna Kalisz - Destrudo. Grafika i malarstwo

13 stycznia - 17 lutego 2018


Prezentacja ta jest drugą wystawą artystki w tym miejscu i ukazuje przebieg dotychczasowych działań Natalii Kalisz, obejmując zarówno najnowsze, premierowe prace, jak i wcześniejsze. Autorka przypomina w nich o swym zainteresowaniu sferą sacrum. Elementem wspólnym dla prac składających się na ostatni z cyklów, wykonanych techniką autorską, jest postać kobiety - mitologicznej Isztar, uznawanej w ikonografii za personifikację bogini wojny i miłości. Jej postać ujęta statycznie skontrastowana jest z tłem falujących czarno-białych pasów, które nadają dynamizm pracom.

Integralną część ekspozycji stanowi prezentacja książki artystycznej Kozłek, dopełnionej czterema unikatowymi, barwnymi grafikami wykonanymi w technice mieszanej. Tytułowy Kozłek to widziadło, urojenie, artystyczne ujęcie przedstawicieli czterech kultur: żydowskiej, niemieckiej, rosyjskiej i polskiej, stworzone z zasłyszanych opowieści, podań, przedstawiające wielokulturowy obraz Łodzi, budujące po dzień dzisiejszy tożsamość naszego miasta. Warto zaznaczyć, że jest to wydanie kolekcjonerskie z 2014 roku.

Wystawa nosi tytuł Destrudo. Jak wiadomo, w teorii psychoanalizy stworzonej przez Zygmunta Freuda, pojęcie to oznacza popęd śmierci, który wraz z przeciwstawnym mu popędem życia bardzo mocno determinuje osobowość człowieka i kieruje jego motywacjami. Te dwa obce sobie instynkty, współistniejące i zasilające się wzajemnie - popęd życia i śmierci, artystka odczuwa jako jedność. Jest to jej filozofia i strategia przetrwania. W jej odczuciu czyni ją to częścią nieprzerwanego cyklu. Nie identyfikuje ona jednak destrudo jednoznacznie z destrukcją czy ze zniszczeniem. Wbrew potocznemu rozumieniu pojęcie to nie musi być jednoznacznie identyfikowane z negatywnym nastawieniem do świata, wręcz przeciwnie, osoby przejawiające ten popęd często mają silną motywację do działania i dążą do osiągnięcia wyznaczonych celów, gdyż każdy dzień traktują jak wyzwanie do działań. Często przejawiają nieprzeciętne zdolności i wrażliwość na krzywdę innych ludzi. Taka interpretacja odnosi się więc raczej do świadomego życia, obfitującego w pełnię doświadczeń. Termin destrudo staje się rodzajem łącznika między materią życia, która jest znoszona przez vanitas.

Natalia Kalisz w swoich działaniach twórczych podejmuje poważną tematykę dotyczącą cyklu narodzin, życia i przemijania, ludzkiej natury, pochodzenia świata. Interesuje się relacjami życia i śmierci, przemijaniem, wierzy w zbawczą siłę sztuki, w jej moc przekraczania czasu. W swoich wizjach artystycznych nie odwołuje się jednak do marności, do bezsensowności naszej egzystencji, wręcz przeciwnie, przekazuje dobre emocje, stawia pytanie o sens naszego istnienia, o naukę, o świadomość przeżywanego życia i podjętą drogę ku zrozumieniu. Bez przepracowania i zrozumienia definicji vanitas - naprawdę nie żyjemy.

Prezentowane prace ukazują wyjątkową wrażliwość atystki na to, co dzieje się wokół niej. Bardziej wnikliwa analiza jej twórczości odsyła widza do różnorodnych, niekiedy biegunowo odległych znaczeń, kontekstów i inspiracji, co sprawia, iż wpisanie jej twórczości w jakiś konkretny nurt jest niemożliwe. Prace artystki przywołują ikonografię sztuki sakralnej z minionych epok, lecz osoby, atrybuty, przedstawione są w indywidualny i oryginalny sposób. Chętnie zestawia prace w formę poliptyku czy tryptyku ołtarzowego, ukazuje specyficzne mikrospektakle, w których tradycje sztuki sakralnej stają się rodzajem kostiumu, scenografii ujęcia dla współczesnej prezentacji grafiki. Autorka chce sprawdzić siłę i nośność owych schematów kompozycyjnych, gdy zostaną zderzone z estetyką jej prac. Nieustannie poszukuje idealnych środków wyrazu, wewnętrznych wyobrażeń, poprzez własną ekspresję stara się wyrazić to, co niewyrażalne, a natchnienie, czymkolwiek ono jest, rodzi się z bezustannego nie wiem.


Kurator - Adriana Michalska


Galeria prac


Powrót